16-07-2021 2 min. Rinie van Haren

Gedicht van de Week

Het leven wordt gevormd door voorspoed en tegenslagen. Mooie momenten met je naasten worden afgewisseld met soms nare gebeurtenissen. Er komt een moment dat je niet meer samen bent. Hoe moet het dan verder?

Ze zegge

Door Rinie van Haren

Ze zeggen dè ut minder wor
mar ik mis oe toch steeds meer.
Es ik oew lèège stoel zie staon
dan duut dè duk zô zeer.

Ze zeggen dè ‘k d’r uit mot gaon
nie steeds gaon zitten kniezen.
Mar wurrum zû’k de rets op gaon?
‘k Heb toch niks te verliezen.

Ut innige wè ‘k verlieze kon
en wè ‘k nie kan verkroppen.
Dè is dè gij d’r nie mèr bent.
Dè hâ noot meuge stoppen.

Ze zeggen nou: Ut slèt nog wel.
Ut zakt wel mi de tèd.
Mar niemand wit hoeveul verdriet
ik saovuns heb in bed.

Ze zeggen ôk dè ‘k nie teveul
mot zitte prakkizere.
Mar zullie praote mèk’luk, wah.
Die hebben niks te deren.

Ze zeggen: informeer toch ‘s
naor zo’n reisje mi ‘nen boot.
Dan trefte eand’re miense,
misschien un lotgenoot.

Ze zeggen: zo’n vakantie,
die zurgt vur wè verzet.
Dan ben-de d’r es efkes uit,
’t is nou de moiste tèd.

Hoe goed ’t ammaol is bedoeld,
ik zit er toch mar mee.
En niemand die oprecht ’s vraogt:
hoe ut nou mi me gee.


Als eerst op de hoogte?
Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en je bent als eerst op de hoogte van het laatste nieuws.