19-11-2021 2 min. Rinie van Haren

Gedicht van de Week

In elk dorp van Maas en Waal leefde wel iemand die bekend stond. De een om zijn gedrag of beroep, de ander om zijn zonderlijk bestaan. In Puiflijk werd ene Van Dongen bekend als Pööke de Snijer, een zonderlinge zwerver die met zijn foekepot van deur naar deur trok om zo in zijn onderhoud te kunnen voorzien.

Pööke de Snijer

Door Rinie van Haren

Ut waar ne’n vrèèmde snuiter,
zonder geld en zonder huis.
Hij zwierf mar alle dage
want nergus was ie thuis.

Hij leek Tijl Uylespiegel
mi zunne muts mi al die bellekes
Hij schôjde um wè cente
soms vond men dè toch wellekes.

Desnoods dee ‘t-ie wè kunstjes,
dee alles vur wè geld.
Van werke was ie vies
althans, zo wier verteld.

Ut waar mar un klèèn kèalje
en z’n hemd waar veuls te groot.
Mar ès ie ôk de kans kreeg
naam ‘t-ie iedereen in de boot.

De vrijbuiter van Pûfluk
hiette in ut echt Van Dongen.
en wier pas echt bekend
dur waor ie hèt gezongen.

Want in de veastentèd
dan ging ie langs de deuren.
mi zun eige roefelbus
een zeepbus in veul kleuren.

Zijn stem en zang die ware
nie um over naor huis te schrijven.
De miense dulden durrum
nie dè ‘t-ie te lang zû blijven.

Al hè ‘t-ie ut nie ver geschupt
un standbeeld hè ‘t-ie wel.
Vlak bij de Ouwe Toren
stee die Pûflukse rebel.


Als eerst op de hoogte?
Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en je bent als eerst op de hoogte van het laatste nieuws.