19-02-2021 2 min. Rinie van Haren

Nieuwe serie Gedicht van de week

Daar zijn we weer met een geheel nieuwe serie gedichten in het dialect. Anders dan bij de vorige series zullen de gedichten in de toekomst minder betrekking hebben op Beneden-Leeuwen maar zullen vooral gericht zijn op onderwerpen die wat algemener zijn in de regio Maas en Waal. Dit heeft alles te maken met de exclusiviteit van de publicaties die voortaan in eerste instantie bij weekblad De Maas & Waler zal zijn.

De gedichten in dialect verschijnen voortaan eerst op woensdag in de nieuwe rubriek ‘Dichterbij’ in De Maas & Waler. Op de vrijdag daaropvolgend vind je op de vertrouwde plek dan de gedichten in onze nieuwseditie. Om direct maar duidelijk te maken dat de gedichten regionaal gaan, heeft de huisdichter deze week gekozen voor het allesomvattende gedicht:

Unne Maos en Waoler

Door Rinie van Haren

Nèèrges in ’t hele leand
ligt un gebied zo schôn
es tussen deez rivieren
waor ik zo gèère wôn.

We zijn un bietje van de Maos,
mar ok wel van de Waol.
Want dizze twee rivieren
zijn onze pracht en praol.

Toch kunnen ze soms allebéi-j
flink wispeltuurig zijn.
Dè zaage we in ’t verleeje al
ès ze mi veul venijn,

dwars dûr de dijke stroomden,
dood zèi-jden en verdérf.
Miense hâ’n gin huis of haord
of beesten op hun érf.

Mar dankzij stèrke dijken
die hôgger zijn dan oot
is ie allang vergèète,
die laotste waotersnood.

We lèève hier gelukkig
en gemoejelijk mi mekaor.
We maken gèèr ’n praotje,
staon vur uneander klaor.

We wônne hier geweldig
rond aorrige natuur.
En durrum zal toerisme
nog groeien op den duur.

Meer miense gaon beseffe:
Ut is hier best wel fijn.
Wie zû ‘t-er nie vur altèd
Maos en Waoler wille zijn?


Als eerst op de hoogte?
Schrijf je in voor de wekelijkse nieuwsbrief en je bent als eerst op de hoogte van het laatste nieuws.